تو
من
همراه
کوه ...

اشاره:

لازم نکرده از این صورتک ها بفرستی !

وقتی میگم خفه شو

فقط خفه شو

همین!

پ.ن:

اصلاحات تنها درختی بود که وقتی سبز شد مرد!
درختان بی‌ریشه،
سبز هم که شوند
می‌میرند!

یاد:

هفته ی قبل این موقع حرم امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام) بودم.....

دلم هوای اون "السلام علیک ..." گفتن اول رو کرده....

دلم.....

دلم جا مونده....

ای راهب کلیسا دیگر مزن به ناقوس

خاموش کن صدارا، نقاره می زند طوس

آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان

جانی دوباره بردار با ما بیا به پابوس

آنجا که خادمینش از روی زائرینش

گرد سفر بگیرند با بال ناز طاووس

خورشید آسمان ها در پیش گنبد او

رنگی ندارد آری چیزی شبیه فانوس

رویای ناتمامم ساعات در حرم بود

باقی عمر اما افسوس بود و کابوس

وقتی رسیدی آنجا در آن حریم زیبا

زانو بزن به پای بیدار خفته در طوس…

انگشت نمای شهر شده‌ام؛
شیرین ندیده‌اند که تیشه بر دوش،
سراغ بیستون رود...

پ.ن:

می پرسید من خرم که اینقدر به او محبت کردم ؟!؟

تمام برگ‌هایی را که روزی به اندازه‌ی آن‌ها دوستت داشتم را پس بده

دوستت دارم هایم را پس بده

با بغض و فریاد بخوان

همین!

پ.ن:

یه نفر چقدر میتونه احمق باشه مثل من؟!

برای خرید مستند "پرونده ی هسته ای" به لینک زیر مراجعه بفرمایید(پیشنهاد میکنم ببینید)

تا بتوان ضربت متقابل وارد کرد...

پ.ن:

کشتی نساز ای نوح طوفان نخواهد آمد

بر شوره زار دلها باران نخواهد آمد

شاید خدا به شعرم لبخند زند اما

جایی که سفره خالیست ایمان نخواهد آمد

رفتی کلاس اول این جمله را عوض کن

آن مرد تا نیاید باران نخواهد آمد

نظر تو پست پایین....

رویا نیست؛

دستانم را حلقه می کنم
در پنجره‌های ضریحی که نیست!
اشک می‌ریزم
پای مزاری که حتی حق نزدیک شدن به آن را ندارم!
چشم می‌دوزم
به گنبد و بارگاهی که نگذاشته‌اند بسازیم!
ناتوانی‌هایمان را پنهان می کنم
پشت دعای فرجش؛
"آخر یه روز مهدی برات حرم می سازه"
رویا نیست!

پ.ن:

همه جا هستی

و این بودنت

از نبودنت سخت تر است

پوزش:

دوستانی که سر میزنن و سر نمیزنم ببخشند بنده رو چون به شدت مدتیه که سرم شلوغه انشاالله در فرصت مناسب از خجالت همشون در میام....

یا علی

هرچند مضحک است و پر از خنده های تلخ

بر ما هر آنچه لایقمان هست می رود ...

اصل ماجرا:

گاهی دوست دارم

بداخلاق باشم
اما خودم باشم

پ.ن:

همین!

همه ی زیبایی زندگی به آرزوی داشتن نداشتنی هاست ...

حرف اول و آخر:

بالا را نگاه کن...

فرا تر از هر سقفی را؛

و بگو:
       خدایا مرا ببین...

(مؤمن در هیچ چهارچوبی نمی‌گنجد...)

پی نوشت:

مدتهاست که خیس اند

نوشته هایم

همین!

از هیچ اهانتی دریغ نمی‌کند

و همه را بر زبان جاری میکند

در پیشگاه الاهی

هیچ ارزشی ندارد

بی ربط(۱) :

خوابت را دیدم دیشب

چقدر خنده هایت را دوست دارم

بی ربط(۲):

این روزها یک متر فاصله را هم بر نمی تابم

همین!

باشی تنم
نباشی روحم

پ.ن:

یاد گرفته ام وقت محاکمه
هر قدر هم که مجرم باشم

جر زنی نکنم

درخواست:

من یتیمم ای خدا!

"اویم"را از من مگیر!!!!

زبان حال:

سبابه ات را رو به دیوار بگیر و با بغض تکرار کن

مااماان ...